Uloga karakterizacije materijala u sektoru hrane i pića

Karakterizacija materijala predstavlja ključan proces u industriji hrane i pića i primenjuje se u gotovo svim fazama proizvodnog lanca, sa ciljem obezbeđivanja kvaliteta proizvoda, bezbednosti i stabilnosti procesa. Širok spektar analitičkih tehnika koriste proizvođači sastojaka, proizvođači hrane i istraživačke laboratorije za određivanje strukture, sastava, fizičkohemijskih svojstava i senzorskih karakteristika prehrambenih proizvoda.

Ključne analitičke tehnike

Analitičke tehnike koje se koriste u ovom sektoru:

• Rendgenska fluorescencija (XRF) koristi se za određivanje sadržaja minerala i elemenata u tragovima, kao i za potvrdu autentičnosti proizvoda i detekciju kontaminacije.
  
• Analizatori veličine čestica koriste se za određivanje veličine čestica u praškovima, emulzijama i disperzijama, u opsegu od nanometarskog do milimetarskog nivoa.
  
• Hromatografija koristi se za određivanje molekulske mase i strukture polisaharida i proteina.
  Rendgenska difrakcija (XRD) koristi se za analizu kristalne strukture prehrambenih proizvoda i napitaka.
  
• Morfološko snimanje koristi se za određivanje veličine, oblika i hemijskih karakteristika čvrstih komponenti.
  
• Analizatori zeta potencijala koriste se za procenu i optimizaciju stabilnosti disperzija i emulzija na osnovu površinskog naboja čestica.
  
• Analiza u bliskom infracrvenom području (NIR) koristi se za određivanje sadržaja masti, proteina, vlage, šećera i skroba, kao i za procenu homogenosti smeše.
  
  ICP-OES koristi se za precizno određivanje elemenata u tragovima i potencijalnih kontaminanata na niskim koncentracijama u sirovinama i gotovim proizvodima.

Fluorescentna spektroskopija koristi se za analizu organskih komponenti i praćenje promena u sastavu i kvalitetu proizvoda.

TOC analiza koristi se za određivanje ukupnog organskog ugljenika u vodi i procesnim medijumima, što je važno za kontrolu čistoće u proizvodnji.